اگر دنیا یک مسافرخانه است، پس سرای جاودان کجاست؟

پاسخ,

پاسخ: «ای حکمت! این انسان‌هایی که می‌بینی، آفریده‌هایی هستند که با قدرتِ سلطانِ ازلی از تاریکی‌های عدم و نیستی، به عالمِ پرفروغِ وجود آورده شده‌اند. سلطانِ ازلی، از میان تمام موجودات، ما انسان‌ها را برگزیده و امانتِ بزرگ (امانت کبرا) را به ما سپرده است. ما از طریقِ حشر (و رستاخیز)، به سوی سعادتِ ابدی در حرکت هستیم. کارِ ما در این دنیا نیز هموار ساختنِ راه‌های آن سعادتِ ابدی، و به بار نشستن و رشد دادنِ استعدادهایمان است که سرمایه اصلیِ ما به شمار می‌روند.»

اشارات الاعجاز-

 

انسان مسافر است. سفر او از كودكي به جواني، از جواني به سالمندي، از سالمندي به قبر، از قبر به قيامت و از قيامت تا ابد ادامه مييابد.

مثنوی نوریه - 278

 

با دقت در اوضـاع منـزل دنيـا و احوال انسانهايي كه ساكن آناند، دانسته ميشود كه اين دنيا، منزلي نيست كه براي ماندگاري خلق شده باشد. حداكثر، سـالن انتـظار يا مسـافرخانهييست بـراي اجتماع مخلوقات مدعو به منزل "دار السلام" حضرت حق كه ابدي و سرمديست. چيزهاي دلنشيني كه در اين دنيا ديده ميشوند، براي ذوق و لذت بردن نيست؛ زيرا لذت وصالشان كفايت درد فراقشان را نميكند.‌

مثنوی نوریه - 67

 

اساس هشتم:‌

   ونيز خواهی فهمید که صانع سرمدیِ این عالم فانی، عالم باقی و ماندگار دیگری دارد که بندگانش را به سمت آن سوق می دهد و تشویق می کند.    اساس نهم:‌

   و خواهی فهمید که پروردگار رحمان و رحیم، بندگان مخلصش را در آن عالم پهناور چنان اکرام می کند که نه چشم آن را دیده، و نه گوش آن را شنیده و نه بر قلب بشر خطور نموده است.. آمنّا.

گفتارها - 101

 

خواهی فهمید که زینتهای موجود در این دنیا به مثابه صورتها و نمونه های نعمتهایی است که با رحمت خداوندی در جنّت برای مؤمنان ذخیره شده است.

گفتارها - 99

 

دنيا يك مهمان سرا است، و انسان براي چند روز در آن مهمان است، اما وظايف بسيار زيادي دارد؛ او مكلّف است در عمري كوتاه لوازمات زندگي ابدي اش را تدارك ببيند، پس بايد به كارهاي مهم و لازم تر اولويت دهد.

گفتارها - 334

بیداری اسلام