«روح قطعاً و یقیناً باقی است. همانگونه که در حقیقتِ چهارم از "رساله دهم" اثبات شده است، جمالی ابدی، سرمدی و بیهمتا، البته ابدیت و بقای مشتاقِ آینهدارِ خود را میطلبد. و نیز کمالِ بینقص و جاودانِ یک صنعت، تداومِ دلالِ متفکرِ خویش را خواستار است. و همچنین رحمت و احسانِ بینهایت، استمرارِ متنعم بودنِ سپاسگزارانِ محتاجِ خود را اقتضا میکند. پس آن مشتاقِ آینهدار، آن دلالِ متفکر و آن سپاسگزارِ محتاج، در مرتبه نخست همان روحِ انسانی است. بنابرین، در راهِ ابدالآباد، آن روح با آن جمال، آن کمال و آن رحمت همراهی خواهد کرد و باقی خواهد ماند.»
پربحثترینها در مورد ارواح
1
آیا روح بدون مرگ می باشد؟
